22 พฤษภาคม 2562
6 PAGES

โชค บูลกุล กรรมการผู้จัดการกลุ่มบริษัทฟาร์มโชคชัย เป็นผู้บริหารที่ปรากฏตัวอยู่ในสื่อและเป็นที่พูดถึงตลอดเวลาในฐานะผู้นำพาฟาร์มโชคชัยจากวิกฤตหนี้มหาศาลสู่ต้นแบบฟาร์มวัวที่ประสบความสำเร็จ

เคยได้รับการแต่งตั้งจากราชินีราเนียแห่งประเทศจอร์แดนให้เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มผู้นำสายพันธุ์ใหม่ของโลก จากเวที World Economics Forum เมื่อปี 2549

เป็นอาจารย์พิเศษและวิทยากรของงานสัมมนาในหัวข้อการสร้างผู้นำและการบริหารจัดการองค์กรมามากมาย ไปจนถึงเส้นทางการศึกษาในสาขาวิชาสัตวศาสตร์ เทคโนโลยี และการบริหารธุรกิจการเกษตรอุตสาหกรรม จากสหรัฐอเมริกา ยิ่งทำให้ชื่อของเขาเป็นที่น่าจับตา

The Cloud มีนัดกับ คุณโชค บูลกุล ที่ฟาร์มโชคชัย อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

แรกเริ่มเดิมทีเราตั้งใจพูดคุยกับคุณโชคถึงวิธีคิดเบื้องหลังการบริหารธุรกิจที่หลากหลายในเครือ แต่เมื่อมาเห็นระบบระเบียบในฟาร์มและโรงงาน เราจำเป็นต้องเปลี่ยนคำถามที่เตรียมมาเกือบทั้งหมด

“งานของฟาร์มโชคชัยมีตั้งแต่เรื่องเมล็ดพันธุ์หญ้าไปจนถึงนักท่องเที่ยว มีระบบไม่รู้กี่ระบบที่ต้องปรับให้เข้าหากัน” นี่เป็นเหตุผลให้บทสนทนาระหว่างเราในวันนี้ไม่มีแค่เรื่องการจัดการธุรกิจเกษตร ไม่มีเรื่องผลประกอบการระดับร้อยล้าน พันล้าน ที่สำคัญ เราไม่อาจมองฟาร์มโชคชัยเป็นแค่ฟาร์มวัวหรือแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรอีกต่อไป

เป็นเรื่องสนุกเมื่อได้รู้ว่าคุณโชคเคยทำเพลงอินดี้จริงจัง และเป็นแรงบันดาลใจให้ศิลปินค่ายเบเกอรี่มิวสิคยุคแรกมาก่อน ไม่แปลกใจที่วิธีคิดทำธุรกิจของเขาจะต่างจากผู้บริหารทั่วไปที่เราพบเจอ

มาฟังวิธีคิดเรื่องแพลตฟอร์มการบริหารงานที่คุณโชคปลูกปั้นกว่า 5 ปี เพื่อทำให้ฟาร์มโชคชัยเติบโตและไม่เจอกับปัญหาธุรกิจอย่างที่เคย จากคุณโชคพร้อมกัน

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

จุดเปลี่ยนจากศิลปินเพลงอินดี้มาเป็นผู้บริหารฟาร์มโชคชัย

สิบกว่าปีที่แล้ว ก่อนที่สื่อจะให้ความสนใจผมในบทบาทผู้บริหาร ผมเคยเป็นศิลปินทำงานเพลงมาก่อน สมัยที่เรียนอยู่สหรัฐอเมริกาช่วงปี 2534 เคยทำเพลงบันทึกใส่เทปคาสเซตต์จำนวน 300 ม้วน ขายเฉพาะเด็กที่เรียนอยู่ในบอสตัน เป็นอัลบั้มที่ชาวเบเกอรี่มิวสิคยุคแรกซึ่งเรียนอยู่ Berklee College of Music ต้องเคยได้ฟัง จากนั้นมาเป็นศิลปินในสังกัดเกคโค มิวสิค (Gecco Music) มีผลงานเพลงในปี 2539 ก่อนมาทำเพลงกับ SONY MUSIC อีก 2 อัลบั้มในเวลาต่อมา พร้อมๆ กับทำงานที่ฟาร์มโชคชัย ถ้าใครยังมีเทปชุดแรกสมัยบอสตันเก็บไว้ถือว่าสุดยอดมาก

ผมทำเพลงจนถึงจุดที่เราทำทุกอย่างด้วยตัวเราเองหมดแล้ว แต่เมื่อมาทำธุรกิจเราอยากท้าทายตัวเองด้วยเอาวิธีคิดแบบตอนที่เป็นศิลปินมาใช้กับงานบริหารบ้าง อันที่จริงเป็นเพราะพลังงานและความคิดสร้างสรรค์ของผมย้ายไปหาสิ่งที่ท้าทายกว่า

 

เปรียบเทียบการบริหารธุรกิจกับทีมฟุตบอล คุณเป็นใครในสนาม ผู้จัดการ โค้ช หรือกัปตันทีม

คนส่วนใหญ่คิดว่าทีมที่เก่งเกิดจากผู้เล่นที่เก่งกาจทำประตูได้ดี ผมมักจะบอกเสมอว่า มากไปกว่าความเก่งของผู้เล่นคือโค้ช ซึ่งมีส่วนสำคัญมากๆ กับชัยชนะของทีม

คำพูดที่โค้ชใช้กับทีมที่กำลังจะแพ้ ไม่ใช่คำปลอบใจที่สวยงามแต่เป็นการเลือกใช้คำที่ทำให้ทีมลุกขึ้นมาสู้ต่อ เมื่อกลับมาที่ครึ่งหลังของเกมเราจะเห็นฟอร์มการเล่นของทั้งทีมเปลี่ยนไป นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมแมนซิตี้ชนะลิเวอร์พูลทั้งๆ ที่ลิเวอร์พูลเป็นตัวเต็งมาตลอด

นี่แหละคือเหตุผลของการมีอยู่ของโค้ชที่เก่ง เป็นทั้งกลยุทธ์การวางตัวผู้เล่นในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน การใช้คำพูดบางคำที่ทำให้คนเปลี่ยนไป ทำให้เขารู้สึกว่าเขาควรจะเล่นได้ดีกว่านี้ ยากที่จะบอกว่าเขาทำได้ยังไง ทั้งหมดคือความเข้าใจและทำหน้าที่ตัวเองอย่างเต็มที่ของโค้ช

 

คุณเป็นโค้ชที่จะพูดกับลูกทีมที่กำลังจะแพ้ว่าอย่างไร

แล้วแต่สถานการณ์ การแพ้ไม่ได้มีเหตุผลเดียวเราคงต้องมาดูกันว่าเหตุผลที่ไม่ชนะคืออะไร บางทีแพ้เพราะกองหลังไม่ชอบหน้ากัน ต่างคนต่างไม่มีใครอยากเล่นเป็นทีม อาจจะแพ้เพราะเราวางตัวบุคคลผิด คนนี้น่าจะเป็นปีกซ้ายแต่ดันไปอยู่กองกลาง หลากหลายเหตุผลเหลือเกินหน้าที่ของโค้ชคือคิดให้ออก คนนี้ถ้าเล่นกับลิเวอร์พูลควรอยู่กองกลางแต่ถ้าเล่นกับทีมอื่นอาจจะต้องอยู่ปีกซ้าย เพราะทีมนั้นมีผู้เล่นอีกคนที่แรงกว่า เป็นต้น ไม่มีอะไรตายตัวเลยกับการเป็นโค้ช

ถ้าพูดถึงมาตรฐานการเล่นกับงานในระบบโรงงาน ซึ่งทุกอย่างกำหนดและประเมินตามกำลังของเครื่องจักร แตกต่างกับงานของกลุ่มฟาร์มโชคชัย องค์กรเรามีความเป็นศิลป์เพราะมีตั้งแต่เรื่องเมล็ดพันธุ์หญ้าไปจนถึงนักท่องเที่ยว มีระบบไม่รู้กี่ระบบที่ต้องจูนเข้าหากัน ทำให้เชื่อมโยงกันเป็นภาพเดียวกันไม่ใช่เรื่องง่าย

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

คุณจะจัดสรรให้ธุรกิจใดในกลุ่มฟาร์มโชคชัยเป็นผู้เล่นตำแหน่งไหน

เราไม่ได้มองอย่างนั้นเลย สิ่งที่บอกได้เลยคือโมเดลที่เคยคิดมาเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่ทำแบบนี้

 

เพราะอะไร

ในสายพานการผลิต หากมีส่วนใดส่วนหนึ่งที่มีปัญหาการส่งต่อจะสะดุดทันที เพราะฉะนั้น ทุกขั้นตอนต้องเป็นระบบเดียวกันเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาสายพานลำเลียง และสิ่งเหล่านี้เป็นโจทย์ที่ผูกมัดเราอยู่

ผมทำธุรกิจมา 27 ปี ผมใช้เงินสดอย่างเดียว หมายความว่าเมื่อธุรกิจเกิดปัญหา ผมจะใช้เงินไปประคับประคองทุกคนไม่ได้ แต่ต้องเกลี่ยผลประโยชน์ทุกครั้งไป

 

อะไรคือข้อดี-ข้อเสียของการทำธุรกิจแบบเดิมที่คุณเคยเชื่อ

ข้อดีคือ บริษัทสามารถดำเนินธุรกิจแบบนี้ต่อไปได้ โดยไม่สร้างหนี้ ขณะที่ข้อเสียคือ เหนื่อยมากที่ต้องควบคุมดูแลตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นทุกวัน รวมถึงการทำให้ทุกคนมองเห็นเป้าหมายเดียวกันทั้งๆ ที่อยู่กันต่างธุรกิจ

 

เป็นเหตุผลที่วันนี้คุณลุกขึ้นมาพูดเรื่องแพลตฟอร์มของการบริหารองค์กร?

4 – 5 ปีที่ผ่านมาผมใช้เวลากับเรื่องนี้เยอะมาก เพราะผมคิดว่าสิ่งนี้จะทำให้ฟาร์มโชคชัยอยู่ไปได้อีก 50 – 60 ปี เราไม่ได้อยากจะเข้าไปพัฒนาเฉพาะตัวธุรกิจ แต่เราอยากพัฒนาระบบบริหารจัดการเผื่อวันครั้งหน้าที่บริษัทเติบโตโดยไม่มีผม

การออกแบบวิธีการจัดการบริหารในองค์กร เป็นสิ่งที่ท้าทายเรามาก เพราะฟาร์มโชคชัยมีความหลากหลายมากเหลือเกิน ตั้งแต่ปศุสัตว์ วิจัย โรงงานผลิต สถานที่ท่องเที่ยว ที่พัก ร้านอาหาร มีบริษัทให้คำปรึกษา มีอสังหาริมทรัพย์ ในองค์กรเดียวกัน ไม่เสมอไปที่ทุกคนจะต้องมองเหมือนกัน แต่นั่นก็เพื่อที่ทุกคนจะได้รู้ว่าใครทำอะไร เพื่ออะไร

ถ้าไม่มีแพลตฟอร์มหรือระบบปฏิบัติการที่ใช้บริหารองค์กรรวม เราก็ยังจะคุยกันไม่รู้เรื่อง บางหน่วยดูแลธุรกิจขนาดเท่านี้ แต่อีกหน่วยดูแค่นั้น การบอกว่า 1 คุณไม่รู้หรอกว่าคือ 1 บาท หรือ 1 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งค่าที่ได้แตกต่างกันมาก แพลตฟอร์มทำให้รู้ว่าถ้าบอกว่า 1 แปลว่า 1 เหรียญฯ เป็นเรื่องที่ยากที่สุด เพราะในมิติธุรกิจมีคน มีค่าใช้จ่าย มีค่าเสื่อม เงินลงทุน กำไร กว่าจะกำกับดูแลทุกอย่างได้ระนาบนี้ หากย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่ทำแบบนั้น

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

ผลลัพธ์ของแพลตฟอร์มที่คุณกำลังทำอยู่คืออะไร

ผลลัพธ์ของระบบที่ดีคือประสิทธิภาพในทุกมิติของธุรกิจ ประสิทธิภาพในการทำรายได้ ประสิทธิภาพของคน ประสิทธิภาพของการทวนสอบว่าบริษัทยังร่วมสมัยใหม่ ประสิทธิภาพในการออกแบบการเงิน ทุกอย่างเลยมาจากคนที่เป็น Chief Architect ในการออกแบบระบบ

 

คำว่าประสิทธิภาพในนิยามของคุณคืออะไร

เวลาเราเห็นข่าวการจัดลำดับมหาเศรษฐีในบ้านเรา คำถามแรกที่คนมักจะถามคือ เขารวยเท่าไหร่ โดยที่ไม่ได้สนใจว่าความร่ำรวยนั้นหักลบหนี้สินมหาศาลแล้วเหลือสิ่งที่เป็นมูลค่าแท้จริงเท่าไหร่ ซึ่งเมื่อเทียบกับสัดส่วนรายได้ของชาวบ้านทั่วไปอาจไม่แตกต่างกัน แต่คนในสังคมเราสนใจเรื่องนี้กันน้อย สังคมจึงเต็มไปด้วยค่านิยมที่บอกว่า ถ้ามีมากแปลว่าคุณประสบความสำเร็จ

 

ตัวอย่างของความมีประสิทธิภาพในฟาร์มโชคชัย

ทุกอย่างทุกอณูเลย 5 ปีที่ผ่านมาของผมคือเรื่องพวกนี้ทั้งหมด เช่นในโลกของนมไม่ได้มีแค่เรื่องบรรจุภัณฑ์สวยๆ กับแผนการตลาดดีๆ แต่มีอะไรที่ลึกไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบโรงงาน นมใช้ตัวไหนไปผลิตเป็นสินค้าชนิดไหนต่อ ซึ่งเราใช้ทุกส่วนจนไม่เหลือของทิ้งเสีย

เรายังมีโรงงานทำชีสที่ร่วมกับพาร์ตเนอร์จากญี่ปุ่น เป็นบริษัททำชีสแฮนด์เมดอันดับหนึ่งของประเทศ โดยเขาบอกว่าชีสของเขาจะทำไม่ได้เลยถ้าไม่ได้น้ำนมของวัวฮอกไกโด จนเขามาพบน้ำนมของวัวจากฟาร์มโชคชัย เขาจึงเข้ามาร่วมลงทุน นอกจากชีสยังมีสินค้าอีกมากมายที่เรานำไปต่อยอดซึ่งตอนนี้อยู่ระหว่างพัฒนาสินค้าและยังคงเป็นความลับอยู่ แต่รับรองว่าคุณจะยังไม่เคยเห็นสินค้าประเภทนี้จากที่ไหนมาก่อน

ส่วนเรื่องการทำทัวร์ในฟาร์ม เราก็มีโจทย์ว่าต้องทำให้ลึกกว่าการพาเด็กและครอบครัวมาดูม้าจับม้า แต่ต้องส่งต่อหัวใจ ปลูกฝังเขาเรื่องความเมตตาที่มีต่อสัตว์ โดยพนักงานประจำส่วนต่างๆ ของฟาร์มจะเป็นผู้ถ่ายทอด เป็นการบริหารจัดการซอฟต์แวร์บุคลากรที่ใครอาจจะมองข้ามไป แต่เราเชื่อเสมอว่าสคริปต์ใดๆ ก็เขียนขึ้นมาไม่ได้หากพนักงานไม่ได้รู้สึกผูกพันและเมตตาต่อสัตว์ที่ดูแลจริงๆ ซึ่งเด็กๆ และผู้ปกครองที่มาเที่ยวฟาร์มจะสัมผัสได้ผ่านการเห็นความเป็นอยู่ของสัตว์ในฟาร์มจริงๆ

 

ความยากของการรับช่วงต่อธุรกิจครอบครัวคืออะไร

โดยทั่วไปของการทำธุรกิจต้องมีเป้าหมายว่าทำเพื่ออะไร รวมถึงมีแผนจัดการต้นทุนและรายได้ยังไง รู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ แต่ธุรกิจครอบครัวเราไม่ได้เริ่มต้นอย่างนั้น คุณพ่ออยากเป็นคาวบอย ท่านคิดแค่ว่าจงซื้อวัว จงซื้อม้า จงมีที่ จงมีนั่นมีนี่ตามมา

นานวันสิ่งเหล่านี้กลายเป็นภาระ คุณแม่ผู้ซึ่งไม่ได้อยากทำ แต่เมื่อเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ท่านจึงเป็นคนวางแผนการจัดการและช่วยแก้ปัญหาเรื่อยมา จนมาถึงรุ่นของเราที่สังเกตและซึมซับว่าการมีอยู่ของธุรกิจที่คุณพ่อสร้างขึ้นเหล่านั้นดีอย่างไร และวิธีบริหารจัดการแก้ปัญหาที่มีของคุณแม่นั้นดีอย่างไร ส่งผลให้เราคิดถึงสิ่งที่ทั้งสร้างสรรค์แตกต่างแต่ต้องมีแผนการชัดเจนไม่ทำให้สิ่งนั้นเป็นปัญหาในระยะยาว

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

เป้าหมายสูงสุดของคุณคืออะไร

ผมไม่ใช่คนทำธุรกิจที่คิดถึงความมั่งคั่งและชื่อเสียง เพราะเคยไปถึงจุดนั้นแล้วก็พบว่าชีวิตไม่มีอะไร ในขณะที่หลายคนอาจจะเลือกเส้นทางอื่น เช่นไปเป็นนักการเมืองหรือทำให้ตัวเองรวยขึ้น โจทย์ในชีวิตของผมคือ การมองเห็นบางอย่างที่เราอยากเปลี่ยน การมองหาปัญหา หาสิ่งที่เราอยากแก้ อยากสร้างสรรค์ออกมา

 

สัดส่วนของการทำงานและบทบาทของคุณในปัจจุบัน

40 เปอร์เซ็นต์อยู่กับธุรกิจของเรา และอีก 60 เปอร์เซ็นต์อยู่กับองค์กรภายนอก เช่นไปเป็นกรรมการอิสระของหน่วยงานอื่นๆ มากขึ้นเพราะรู้สึกท้าทาย ในบ้านเราเองผมพูดอะไรทุกคนก็ต้องเชื่อตาม เพราะผมเป็นนาย แต่เมื่อไปอยู่ที่อื่นกลับไม่เป็นเช่นนั้น ผมได้ทำงานกับคนเก่งๆ ของประเทศ ซึ่งพวกเขาไม่จำเป็นต้องเชื่อผม ถ้าผมไม่มีความสามารถหรือได้รับการยอมรับ นี่แหละคือสิ่งที่ท้าทาย เป็นไลฟ์สไตล์ที่ผมเลือกแล้ว เราสนุกกับความท้าทายนั้น

คนรุ่นใหม่อาจจะไม่ชอบทำงานกับนักวิชาการยุคเก่า แต่สำหรับผมการโน้มน้าวให้เขาเห็นด้วยกับสิ่งที่เราคิดและทำเป็นเรื่องที่ท้าทายมาก หนึ่งในบทบาทที่ได้รับคือกรรมการสภามหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับโจทย์ให้ปฏิรูประบบมหาวิทยาลัย การทำงานร่วมกับนักวิชาการรุ่นใหญ่ มอบโอกาสให้ผมพิสูจน์ว่าแพลตฟอร์มบริหารที่คิดขึ้นมาสามารถไปประยุกต์ใช้กับระบบต่างๆ อย่างเช่นมหา’ลัยได้

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

ทุกวันนี้คุณเติมพลังให้ตัวเองอย่างไรบ้าง

นี่คือไลฟ์สไตล์ผม ผมมีความสุขที่ได้ทำ ผมมองว่าสิ่งที่ทำคือประติมากรรมของผม มันไม่ใช่งาน เราเป็นประติมากร ทุกวันของเราคือเราจะทำให้สวยขึ้นในแบบของเรา

 

ศิลปินผู้สร้างสรรค์งานมักสนใจแต่ถ่ายทอดเรื่องที่เขาอยากเล่าโดยไม่แคร์ว่าจะสื่อสารกับผู้ชมอย่างไรหรือเปล่า

ผมไม่ใช่ศิลปินจ๋า ผมไม่ได้ตั้งใจจะเป็นคนแบบนั้น ผมแค่คิดอย่างศิลปินบนเงื่อนไขที่ว่ามาสเตอร์พีซของผมคนต้องชื่นชมด้วย ไม่เช่นนั้นผมคงอยู่ไม่ได้

 

เรื่องโชคดีที่สุดในชีวิตของโชค บูลกุล

การที่เราเป็นเราอย่างวันนี้ เรามีมุมที่ริเริ่มเป็นนักสร้างสรรค์แบบคุณพ่อ แต่ไม่ไปสุดทางอย่างท่าน ขณะเดียวกันเราก็ไม่ใช่คนที่อยู่ในกรอบเป็นนักบัญชีอย่างคุณแม่ที่ทุกอย่างต้องถูกต้องที่สุด เราอยู่ตรงกลางพอดี ไม่รู้ว่าคนอื่นมองเรายังไงนะ แต่เรามองตัวเราและคิดว่าเรื่องนี้ของเราที่เป็นเรื่องโชคดีที่สุด

โชค บูลกุล, ฟาร์มโชคชัย

ภาพ : มณีนุช บุญเรือง

8 Questions Answered by CEO of Farm Chokchai Group

  1. มุมที่ชอบที่สุดในฟาร์มโชคชัย : พื้นที่ส่วนป่า ผมกำลังคิดจะสร้างบ้านเล็กๆ ที่เป็นห้องกระจกทั้งหมดซ่อนตัวในป่านั้นไว้เป็นที่วิปัสสนา
  2. ทริปการเดินทางที่เปลี่ยนความคิดของคุณไปตลอดกาล : ทริปนิวซีแลนด์เมื่อเร็วๆ นี้ ที่ผ่านมาเราไม่เคยเข้าใจการสะสมของคุณพ่อเลย จนไปเจอพิพิธภัณฑ์หนึ่งซึ่งสะสมของทุกอย่างมากกว่าที่คุณพ่อมี 20 – 30 เท่า ทำให้เราเชื่อว่ามีคนแบบนี้อยู่จริงในโลกที่เก็บทุกอย่างและเห็นทุกอย่างมีคุณค่า มีส่วนที่เก็บสะสมรถดับเพลิงด้วยนะ
  3. ความสามารถพิเศษลับๆ ของคุณ : ถึงอย่างนั้นผมก็ได้ดีเอ็นเอนักสะสมจากคุณพ่อ เป็นเรื่องสิบกว่าปีที่แล้ว ผมสะสมวัตถุมงคลที่มีประวัติศาสตร์เป็นร้อยๆ ปี ผมเขียนรวมเป็นหนังสือ ซึ่งทำเป็นหนังสือแจกในงานศพของตัวเอง ปัจจุบันหนังสือเล่มนี้อยู่ในศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร แผนกหนังสืออนุสรณ์ผู้วายชนม์ เป็นหนังสือวัตถุมงคลเล่มแรกที่ได้รับรางวัลพระราชทานในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติปี 2556
  4. ชมรมสมัยมหาวิทยาลัย : ผมเรียนสายวิทย์ก็จริงแต่มีปัญหากับการเรียนมาก ผมท่องตำราไม่ได้ ผมมองทุกอย่างเป็นภาพ สิ่งที่ผมทำคือ ผมเดินไปคุยกับคณบดีจนเขายอมให้ผมเป็นนักเรียนคนเดียวที่เรียนแตกต่างจากเพื่อนคนอื่นในโรงเรียน มันเริ่มจากการเอาตัวรอด แต่ทำให้ผมเข้าใจพลังของการถ่ายทอดเรื่องราวให้ผู้ฟังเข้าใจตาม เรียงลำดับเรื่องยังไง ใช้คำแบบไหน เป็นไหวพริบส่วนตัว
  5. คำที่มักจะพูดกับลูกน้องเสมอ : ถ้าคุณทำงานสำเร็จได้ด้วยตัวคุณเองคนเดียว คุณทำผิดแน่นอน
  6. เนื้อความส่วนใหญ่ในจดหมายที่คุณเขียนถึงตัวเองในอดีต : ผมชอบคุยกับตัวเองเรื่องวัตถุประสงค์ของการมีชีวิตอยู่
  7. หากต้องขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์ 10 วินาทีแก่เด็กจบใหม่ คุณจะบอกพวกเขาว่า… : เหตุผลที่เกิดมาก็เพื่อเตรียมตัวไปจากโลกอย่างมีคุณค่าและมีความหมายที่สุด
  8. ผลิตภัณฑ์ของบริษัทที่คุณชอบกินมากที่สุดคืออะไร : ผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เป็นนวัตกรรมที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ อยู่ระหว่างช่วง R&D แต่ผมชอบกินมากๆ กินได้วันละหลายๆ ชิ้นเลย

Writer

นภษร ศรีวิลาศ

อดีตนักเรียนเศรษฐศาสตร์ผู้วิ่งเล่นในแวดวงตลาดทุน หน่วยงานสนับสนุนกิจการเพื่อสังคม และงานสายแบรนดิ้งเพื่อความยั่งยืน หลงรักการลองเสื้อคอลเลกชันใหม่ของมูจิ ยูนิโคโละ และมีเพจชื่อ น้องนอนในห้องลองเสื้อ

Photographer

มณีนุช บุญเรือง

สาวชาวเชียงใหม่ อดีตช่างภาพ a day BULLETIN LIFE หลงใหลในแสงแดด พอๆ กับอเมริกาโนฮ้อนๆ เจ้า