Broken Dreams หรือ ‘นิมิตลวง’ เป็นงานภาพชุดที่เกิดจากการถือกล้องฟิล์มเก่าตัวเล็กๆ ไปถ่ายรูปที่สวนสัตว์ในห้างฯ แห่งหนึ่ง

งานภาพชุดนี้ต้องการเปรียบเทียบมุมมองระหว่างภาพจากโลกในจินตนาการของคนในยุคหนึ่ง กับการมองโลกเดียวกันนั้นด้วยมุมมองและค่านิยมที่เปลี่ยนไปในวันนี้ 

“ผมถ่ายภาพชุดนี้หลังจากที่ค้นพบว่า มุมมองในการถ่ายภาพของผมเริ่มเปลี่ยนไป ผมสนใจศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางกายภาพของสิ่งของและสถานที่ที่ถูกทอดทิ้ง กับอารมณ์ความรู้สึกที่รูปลักษณ์ของสิ่งเหล่านั้นกระตุ้นให้ผู้เห็นเกิดจินตนาการตามไปด้วย

“ผมเริ่มต้นออกเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ ที่ถูกทิ้งร้าง หรือสถานที่ที่เคยมีอดีตที่รุ่งเรือง แต่ปัจจุบันไม่ได้รับความนิยมแล้ว เพื่อค้นหาสถานที่ที่เหมาะกับการเก็บภาพ เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ดังกล่าว จนกระทั่งผมได้เดินทางมาเจอสวนสัตว์แห่งนี้ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของความมหัศจรรย์และความนิยมในอดีต เมื่อเทียบกับบรรยากาศและความเงียบเหงาของสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน

“ในอดีต สวนสัตว์แห่งนี้เป็นโลกแห่งจินตนาการที่ได้รับความนิยมในการให้ความรู้และความบันเทิง แต่ในปัจจุบัน ด้วยค่านิยมของยุคสมัยที่เปลี่ยนไป รวมถึงความนิยมที่หดหายและรายได้ที่ลดลงไปมาก ทำให้โลกในชีวิตจริงที่ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดของเหล่าสัตว์และผู้ดูแลสถานที่ ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เกินกว่าที่คนทั่วไป

ที่ใช้ชีวิตปกติอยู่ภายนอกสถานที่แห่งนี้จะรู้สึกถึงมันได้”

ภาพชุดนี้เป็นการสื่ออารมณ์ให้เกิดจินตนาการถึงบรรยากาศความโศกเศร้า ในโลกแห่งความฝันจากอดีตที่กำลังจะตายจากความทรงจำของคนในโลกปัจจุบันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ขอบคุณ Brick by Brick School of Contemporary Art สำหรับโปรเจ็กต์นี้

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

ภูวดล แสงวิเชียร

เกิดและเติบโตในจังหวัดสมุทรปราการ จบการศึกษาปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ และปริญญาโทสาขาธุรกิจด้านการตลาด มีประสบการณ์การทำงานในบริษัทต่างๆ ด้านการออกแบบสถาปัตยกรรม ร้านค้าและผลิตภัณฑ์ รวมไปถึงการวางแผนทางการตลาดให้กับธุรกิจการค้าปลีกเป็นเวลารวม 18 ปี ปัจจุบัน ภูวดลได้ตัดสินใจทิ้งโลกทางธุรกิจไว้เบื้องหลัง เพื่อให้เวลากับตัวเองอย่างเต็มที่ในการถ่ายภาพในรูปแบบของงานศิลปะ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเองรัก

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ใครบางคนกล่าวไว้ว่าฝนภาคใต้ตก 8 เดือน

ใช่…หากแต่ฝนที่ว่าไม่ใช่พายุ แต่มันคือความทรงจำผสมกลิ่นดินอ่อนๆ หลังจากที่มันได้ตกลงบนพื้นดิน พื้นหญ้า ในหมู่บ้านที่เราอยู่ และเราจดจำมันได้ดีผ่านความหอมของกลิ่นดินความเย็นของอากาศ และความเขียวชอุ่ม ของภูเขา ไร่สวน ห้วยหนองคลองบึง ในบ้านเกิดแห่งนี้

ตำบลควนกาหลง จังหวัดสตูล คือผืนแผ่นดินปลายสุดประเทศฝั่งอันดามัน คือสถานที่อีกแห่งที่ฝนตกชุกตลอดปี การเกิดที่นี่ โตที่นี่ ทำให้ภูมิต้านทานในการสัมผัสความชื้นของเราเป็นเรื่องปกติ สีเขียวในหมู่บ้านแห่งนี้ยังคงเขียวเหมือนตอนที่เรายังเด็ก เราเดินทางกลับบ้านด้วยฟิล์มสี 1 ม้วน และกล้องฟิล์มคอมแพคไฟฟ้าเก่าๆ 1 ตัว การบันทึกภาพถ่ายหมู่บ้านตัวเองไว้ครั้งนี้ คงไม่ใช่การเก็บภาพถ่ายความชุ่มชื้นนี้ไว้อย่างเดียว แน่นอนว่ามันได้เก็บเอากลิ่นของไอฝน ไอดิน กลับมาให้เราอีกด้วย

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย (แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ Facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’
ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะมีสมุดน่ารัก จาก The Cloud ส่งไปให้นะ

Writer & Photographer

Avatar

ณัฐกานต์ ตำสำสู

จบวารสารศาสตร์ ม.สารคาม อายุ 26 เป็นคนสตูลที่เดินทางมาเรียนที่ภาคอีสาน ชอบฟังเพลงโลโซ คลั่งฟุตบอลไทย และชอบถ่ายภาพบ้านเกิดตัวเองเป็นชีวิตจิตใจ ปัจจุบันเปิดแล็ปล้างฟิล์มและห้องมืด ‘ฟิล์มกาหลง’ อยู่ขอนแก่น

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load