ฤดูหนาวอันหนาวเหน็บของซีกโลกเหนือไม่ใคร่เป็นมิตรต่อใครก็ตามสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะสาวจากเมืองร้อนที่ไม่สันทัดแม้การใส่เสื้อผ้าหนาและการเดินย่ำบนพื้นน้ำแข็ง แต่กระนั้น ภายใต้บรรยากาศอึมครึมชวนซึมเศร้า ยังมีความงดงามของธรรมชาติที่ไม่อาจเห็นได้ในฤดูกาลอื่น แต่อาจต้องใช้ความพยายามมากกว่าปกติเสียหน่อยเพื่อบันทึกหลักฐานความงดงามนั้น

ยามเช้าปลายเดือนธันวาคม ฉันกำลังอยู่เหนือทะเลบอลติก วันนี้ตื่นเช้ากว่าทุกทีเพราะหวังจะได้ยลพระอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นริมขอบฟ้า ณ ชายขอบโลก แม้อุณหภูมิจะลดลงต่ำ แม้สายลมทะเลจะรุนแรง แต่สำหรับคนที่ดั้นด้นมาจากแดนไกลแล้ว คงมีไม่กี่ครั้งในชีวิตที่จะได้สัมผัสกับประสบการณ์เช่นนี้

แรกเริ่มเดิมทีฉันตั้งใจเพียงบันทึกภาพพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า แต่เมื่อเรือแล่นไป แล่นไป จากผืนทะเลกว้างใหญ่เข้าใกล้คาบสมุทรไปเรื่อยๆ สิ่งที่ค่อยๆ ทยอยปรากฏขึ้นมาคือกลุ่มเกาะแก่งน้อยใหญ่ หรือ Archipelago ที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวราวผงแป้งกระจัดกระจายทั่วบริเวณ บนเกาะเหล่านั้นมีบ้านเรือนสีสันสดใสไม่กี่หลังที่ไร้วี่แววผู้อาศัย แต่ก็พอเข้าใจเพราะใครๆ ก็อยากหนีหนาว

ยามสายเมื่อพระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้าแล้วหายลับกลับเข้ากลีบเมฆ เหลือเพียงฉันที่ยังยืนขาสั่น ลั่นไกชัตเตอร์ไม่ไปไหนอยู่บนดาดฟ้าเรือกับผืนฟ้าครึ้มเมฆ ทั้งที่ใจอยากหลบเข้าซบไออุ่น แต่ก็กลัวพลาดเห็นมุมสวยระหว่างทาง ลมทะเลก็ยังรุนแรงพัดใส่จนหน้าชามือชาชนิดที่ห่อทั้งตัวแล้วก็ยังชา ฉันผลุบเข้าผลุบออกดาดฟ้า มารับลมหนาวจัดต่ำกว่า -6 องศาเซลเซียสร่วม 6 ชั่วโมง เพื่อเก็บบรรยากาศความหนาวเย็นของเกาะแก่งใกล้กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เป็นความงดงามในความโหดร้ายทารุณที่ทั้งประทับใจและทรมานจนยากจะลืมเลือน

Writer & Photographer

Avatar

นิธิตา เฉิน

นักเล่าเรื่องผ่านตัวอักษรและภาพถ่าย มีความสุขกับการคุยกับคนแปลกหน้าในที่แปลกถิ่น หลงใหลทุกสิ่งที่ exotic จนเปิดเพจอยากเล่า ชื่อ Exotique Geek

Photo Essay

เรื่องเล่าผ่านภาพถ่าย

ยามบ่ายของวันหนึ่งที่แสงแดดแผดเผา จนคิดในใจว่าฤดูหนาวคงเป็นเพียงชื่อ ณ บริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน มีอาคารโบราณทรงโคโลเนียล ลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่นที่ดูโดดเด่นและคลาสสิก สะท้อนถึงอิทธิพลวัฒนธรรมตะวันตกในอดีต

เมื่อแสงแดดตกกระทบกับอาคารเหล่านี้ ยิ่งเห็นรายละเอียดอย่างหน้าต่างทรงโค้ง หรือบัวหัวเสาและผนังที่ทำให้ตัวอาคารดูนุ่มนวลและพิเศษกว่าตึกอื่น ๆ 

หลากหลายอาคารมีความน่าสนใจ อย่างเช่นโรงหนังขนาดมหึมาในถนนเมืองสะหวันนะเขต อย่างลาวจะเริน หรือ พูมสะหวัน ที่ดูโดดเด่นท่ามกลางอาคารโคโลเนียล เพราะเป็นอาคารทรง Art Deco ซึ่งดูดุดัน จริงจัง และทันสมัย แต่กลับดูไร้ชีวิตเพราะทรุดโทรมตามกาลเวลา 

เจ้าของร้านกาแฟผู้เกิดและเติบโตที่นี่เล่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า แต่เดิมย่านนี้เป็นถนนคนรวยซึ่งเจริญที่สุด แต่หลายสิ่งหลายอย่างล่มสลายลงจากเหตุการณ์การเมืองในอดีต

คริสต์ศาสนา คือปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมและการใช้ชีวิตของผู้คน ซึ่งแพร่กระจายไปยังริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนบน เช่นเดียวกับชุมชนคาทอลิกในตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนครที่ยังพบเห็นอาคารในลักษณะเดียวกัน 

ผนังก่ออิฐที่มีรอยสีซีดจางหรือรอยกะเทาะของปูนเปลือย คือความงดงามอันเป็นอมตะของสิ่งที่ไม่สมบูรณ์ เป็นสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ทั่วไปในเมืองนี้ และสักวันหนึ่ง หวังว่าอาคารร้างเหล่านี้จะได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาให้มีสีสันและชีวิตอีกครั้ง

Write on The Cloud

Photo Essay

ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล [email protected] ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay

ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ

Writer & Photographer

Avatar

พัสกร ชุมศิลป์ศิริ

นักเรียนสถาปัตย์หน้าพระลาน รักการถ่ายภาพและท่องเที่ยว กำลังค้นหาแรงบันดาลใจ จึงอยากลองทำสิ่งใหม่ ๆ นอกจากการเขียนแบบ

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load