เพื่อนรักของเราปรับอาคารเก่าบนถนนทรงวาด เปลี่ยนเป็นที่พักเปิดรับแขกเหรื่อจากทั่วโลกมาได้พักใหญ่ในนาม ‘บ้านทรงวาด’ บ้านที่เพื่อน อิน-อินทุกานต์ คชเสนี สิริสันต์ และคู่ใจของเธอ อาทิตย์ สิริสันต์ ร่วมกันทำนั้น สร้างความประทับใจสูงสุดให้แขกสารพัดสัญชาติที่เข้าพักทุกราย ล่าสุดที่เพิ่งเช็กเอาต์รีวิวให้ว่า “คะแนนเต็ม 5 ให้ 10”

อิน-อินทุกานต์ คชเสนี สิริสันต์ และ อาทิตย์ สิริสันต์

เรายังขอมอบตำแหน่งพีอาร์ทรงวาดผู้ทรงประสิทธิภาพให้อินด้วย เพื่อนทำให้เรารู้สึกถึงความทรงพลังของย่านนี้ในแบบที่เธอไม่ต้องพูดจาหรือแสดงอะไรยิ่งใหญ่ แต่เรากลับสัมผัสอัตลักษณ์ของชุมชนเก่าแก่ดั้งเดิมชัดเจน และการที่ผู้เข้ามาใหม่รักให้เกียรติชุมชนด้วยใจอ่อนน้อม อีกทั้งมาพร้อมสูตรกระบวนการคิดพิถีพิถัน เป็นสิ่งน่าชื่นชมมากจนคนนอกอย่างเราสัมผัสได้เองแบบคนทำไม่ต้องบอกหรือประกาศ อาจเรียกว่าเป็นการเกลี่ยเนียนกลืนระหว่างเก่าใหม่อย่างเป็นธรรมชาติ 

อินยังแนะนำให้เรารู้จักเจอะเจอบรรดาผู้คนน่ารักแนวคิดเดียวกัน ซึ่งเข้ามาปักหลักในทรงวาดพร้อมกิจการประณีตคิดหลายหลาก จนทำให้เรามองเห็นสูตรใหม่ในทรงวาดที่มีตัวเลข 5-3-2 เป็นแกนสำคัญ

บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

บ้านทรงวาด (5)

อินและพี่โอ๊ต อาทิตย์ เป็นชาวบ้านย่านสุขุมวิทที่หลงรักย่านเมืองเก่า (Old Town) รอบเกาะรัตนโกสินทร์ อินเริ่มต้นอาชีพการงานในบริษัทโฆษณาชื่อดัง ก่อนจะเข้าสู่วงการสิ่งพิมพ์ รับตำแหน่งบรรณาธิการบริหารนิตยสารเดินทางท่องเที่ยวหลายปี ต่อด้วยทำหน้าที่บรรณาธิการนิตยสาร Martha Stewart Living

จากนั้นก็ทำงานอิสระ เขียน / แปลบทความให้นิตยสารต่างๆ หลายเล่ม พี่โอ๊ตเป็นมัณฑนากรมากฝีมือ เปิดบริษัทสร้างสรรค์งานโปรเจกต์ต่างๆ และบ้านลูกค้ามากมายตลอด 30 ปีที่ผ่านมา มีงานอดิเรกคือการถ่ายภาพ ทุกสุดสัปดาห์ทั้งคู่มีกิจกรรมโปรดคือขี่จักรยาน / เดินเล่นถ่ายภาพตามย่านต่างๆ ทั่วกรุงเทพฯ และเมืองไทย 

อิน-อินทุกานต์ คชเสนี สิริสันต์ และ อาทิตย์ สิริสันต์

ทั้งคู่เก็บประสบการณ์ท่องทางตามตรอกย่านโบราณจนมั่นใจว่าหลงรักเมืองเก่าจริงจัง และอยากเปิดกิจการเล็กๆ ประเภทที่พักแรม จึงเริ่มออกตระเวนชมตึกที่หมายตาอย่างเจาะลึก โดยเริ่มที่ย่านท่าเตียนซึ่งรักมากเป็นพิเศษ ก่อนจะพบว่าเมื่อเข้าไปสำรวจแล้ว แปลนและ Vibe อาคารในย่านรักสุดกลับไม่ทำให้รู้สึกว่า ใช่ ในการเริ่มต้นกิจการ

จนวันหนึ่ง ขณะเดินเล่นอยู่บนถนนทรงวาดที่รักและคุ้นเคยจากการเดินเท้าบ่อยๆ เช่นกัน พี่โอ๊ตเห็นป้ายแปะให้เช่าบ้านหลังหนึ่งอยู่ จึงลองติดต่อไปดู ได้พบปะพูดคุยกับคุณลุงคุณป้าผู้เป็นเจ้าของซึ่งไม่คิดจะขายบ้านเก่าของบรรพบุรุษ แม้ท่านทั้งสองย้ายออกไปอยู่ย่านอื่นนานแล้ว

มรดกตกทอดอายุราว 90 ปี ถูกปล่อยเช่าเป็นพื้นที่ทำประโยชน์แก่ผู้สนใจมาตลอดเวลาหลายสิบปี จนได้จังหวะที่อินกับพี่โอ๊ตมาพบเจอบ้านช่วงว่างจากการเช่าพอดี เมื่อทั้งคู่เข้าไป ยิ่งรู้สึกได้ถึงพลังดี อินเล่าว่า เยี่ยมชมตึกเก่ามาหลายแห่ง แต่ที่ตึกที่ทรงวาดนี้ให้ความรู้สึกแตกต่างมาก “อีกอารมณ์เลย ใจมันสบาย รู้สึกว่าถูกกับเรา”

“โชคดีบ้านนี้เป็นตึกหัวมุม ชั้นบนมีหน้าต่าง แสงเข้า ตึกนี้ยังดีมากตรงขนาด ทั้งความกว้างและลึกกว่าห้องแถวโบราณปกติ” ถูกใจนักออกแบบตกแต่งภายในมากประสบการณ์อย่างพี่โอ๊ต อินเล่าว่า พี่โอ๊ตใช้เวลาออกแบบและลงมือก่อสร้างตกแต่งใช้เวลาทั้งหมดราว 6 เดือน นับว่าเร็วมาก ส่วนใหญ่เสียเวลาไปกับการบูรณะซ่อมแซมโครงสร้าง

“ชั้นบนเดิมเคยถูกใช้เป็นโกดังเก็บของ พื้นตอนเรามาดูมีเสื่อน้ำมันปูไว้ นึกว่ารื้อออกมาจะเจอพื้นไม้สวยๆ กลายเป็นไม้เก่าไม้ใหม่ปนกันหลากชนิดสารพัดสี คงมีการซ่อมแซมมาแล้วหลายครั้ง” พี่โอ๊ตจึงแก้ปัญหาด้วยการย้อมไม้เป็นสีอ่อนให้สวยเสมอกันทั้งหมด 

“ตึกผ่านการใช้งานมาเยอะ คานมีหักบ้าง ทำ Soundproof กันเสียงไว้ด้วย เพราะเราอยู่ริมถนน โอ๊ตทำไปเขียนแบบแก้ไป” อินเล่า พี่โอ๊ตเสริมว่า “ตึกเก่าต้องทำปูนใหม่ด้วย ปูนเก่ามีความกร่อน ฝนตกปุ๊บผนังจะแฉะ ดูดความชื้นมาแยะ ต้องทากันซึม พื้นก็ต้องลงกันซึมและแก้ไขเรื่องปลวก รื้อหลังคา ไล่เปลี่ยนโครงไม้ ทำรางน้ำใหม่”

แต่บันไดแคบชันแบบตึกเก่า ทั้งคู่ยังคงไว้ไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างไร “บันไดตึกในย่านเจริญกรุงชันกว่าแถบทรงวาดอีก” พี่โอ๊ตเคยมีลูกค้าให้ออกแบบปรับอาคารเดิมเป็นโรงแรมขนาดเล็กมีห้องพัก 5 ห้อง ต่างลักษณะกันกับบ้านทรงวาด

บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ
บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

“เราทำเป็น Holiday Home Rental สำหรับนักเดินทางที่มาเมืองไทยแบบครอบครัวหรือกลุ่มใหญ่ เป็นที่พักแบบให้เช่าทั้งหลัง ทั้งหมดมีสี่ห้องนอน ชั้นบนมีสามห้องนอน ชั้นล่างมีห้องนอนเล็กห้องเดียว” ห้องนอนเล็กชั้นล่างน่ารักน่าพักมาก เป็นห้องที่เราชอบบรรยากาศที่สุด นึกถึงการนอนค้างในรถบ้านคันจิ๋วของตน พื้นที่กะทัดรัดพอดิบพอดีต่อ Human Scale อินบอกว่า ใครมาเห็นห้องนี้ก็รักและอมยิ้มด้วยความเอ็นดู

การเข้าพักที่บ้านทรงวาด ผ่านกระบวนการตามระบบ Airbnb ซึ่งผู้ที่ทำการจองจะได้รับรหัสกดประตูเข้าบ้านจากสองเจ้าบ้าน และใช้รหัสนั้นกดเข้าพักในเวลาใดก็ได้ตามสะดวก และครอบครองรหัสในฐานะเจ้าของบ้านตลอดช่วงเวลาที่เข้าพัก จึงสะดวกกว่าการเช็กอินตามโรงแรมปกติ เพราะที่นี่คือ ‘บ้าน’ ที่ผู้เข้าพักได้รับความเป็นส่วนตัวสูงสุด ไม่มีพื้นที่เปิดแบบล็อบบี้ให้บุคคลทั่วไปแวะเข้ามาเยี่ยมชมแบบโรงแรม / ที่พักแบบอื่นๆ นี่คือระบบการพักแรมแบบบ้านที่เน้นความเป็นส่วนตัวของผู้เข้าพักอย่างแท้จริง

“วันที่เราทำบ้านเสร็จก็ชวนคุณลุงคุณป้ามาชม ทั้งสองท่านเดินดูยิ้มไปตลอด บอกว่าทำซะดีเชียว จำแทบไม่ได้เลย โอ๊ตออกแบบแบบเน้นฟังก์ชันสำหรับครอบครัว เพื่อนฝูงมาพักกันหลายๆ คน” ตู้เก็บของ อุปกรณ์ทำความสะอาด พื้นที่เก็บเครื่องใช้จำเป็นต่างๆ ถูกซ่อนไว้อย่างสวยงามแบบห้องลับที่สร้างขึ้นด้วยมุมมองมัณฑนากรเปี่ยมทักษะความชำนาญ ภายใต้ลุคเก๋งามของบ้านทรงวาดจึงเปี่ยมไปด้วยความสบายและประโยชน์ใช้สอย ตอบโจทย์แนวคิด ‘Holiday Home’ ทุกอณู

“Living Room เราใหญ่มาก สำหรับทุกคนมารวมตัวกัน ห้องน้ำแบ่งสัดส่วนอย่างดี ห้องอาบน้ำโซนเปียก โซนแห้ง สำหรับการอยู่เป็นหมู่คณะ อ่างล้างหน้าแบบ Twin แยกออกมาไว้ด้านนอกห้องอาบน้ำ กระจายตัวกันใช้งานได้ในเวลาเดียวกัน ออกแบบโดยนึกถึงชีวิตประจำวันที่คนใช้งานจริง”

บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

พี่โอ๊ตและอินละเอียดคิดทุกจุด สมกับที่เราเรียกเธอว่า มาร์ธาอิน ไม่ทิ้งลายอดีตบรรณาธิการนิตยสารการใช้ชีวิตที่มีชื่อเสียงสุด กระทั่งเก้าอี้เตี้ยๆ แบบลอยตัวสำหรับตั้งวางให้เด็กเล็กปีนขึ้นแปรงฟัน มาร์ธาอินก็จัดให้พร้อม 

บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

ห้องนอน Master Bedroom อยู่ชั้นบน พอขึ้นบันไดไปแล้วจะเจอหน้าต่าง มองออกไปเห็นวิวราวกับภาพวาดยุคอดีต เห็นสิ่งก่อสร้างสะท้อนวัฒนธรรมจีนปรากฏในกรอบหน้าต่างงดงามทรงพลัง พี่โอ๊ตนำภาพที่เคยถ่ายเก็บบรรยากาศบริเวณศาลเจ้า โรงงิ้ว เทศกาลสำคัญต่างๆ กินเจ ตรุษจีน การแห่มังกรถวายศาลเจ้า ประดับตกแต่งไว้ทั่วบ้านบรรยากาศสบาย Vibe น่าอยู่ที่ดูราวกับซุกตัวคู่ทรงวาดมานานแล้วอย่างเสงี่ยมงาม นอบน้อม 

บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ
บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

อินและพี่โอ๊ตตั้งใจสร้างความกลมกลืนทางสถาปัตยกรรมด้านนอกให้เข้ากับพื้นที่แวดล้อมอย่างไม่แปลกปลอม ทาสีอาคารหล่อเรียบเนี้ยบกริ๊บ ไม่มีป้ายอะไรโฉ่งฉ่าง ปรับสร้างเพิ่มช่องแสงงานปูนเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความสว่างให้กับพื้นที่ชั้นล่าง มีบานเลื่อนเปิดระบายอากาศได้ หรือจะปิดพรางสร้างความเป็นส่วนตัวจากถนนภายนอกอันแสนวุ่นวายในช่วงกลางวัน  

“ทรงวาดกลางคืนกับกลางวันอารมณ์ต่างกัน กลางวันพลุกพล่านตามคาแรกเตอร์ปกติของย่านนี้ มีรถเข็นส่งของแยะหน่อย แต่ไม่ขนาดสำเพ็งที่ใช้เวสป้า พอกลางคืนเงียบกริบ แต่ไม่เปลี่ยว ไม่น่ากลัว”

นับวันอินยิ่งหลงรักพิกัดที่ตั้งและขนาดความยาวกะทัดรัดของถนนทรงวาดที่มีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงวาดถนนสายนี้ขึ้น หลังจากเกิดไฟไหม้ใหญ่ในแถบสำเพ็ง เยาวราช ซึ่งเชื่อมต่อสู่ทรงวาดที่พาดตัวขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา มีท่าน้ำราชวงศ์เป็นจุดสำคัญก่อเกิดเรื่องราวการแลกเปลี่ยนไปมาค้าขาย ดึงผู้คนหลากเชื้อชาติให้มาเทียบท่าและอยู่อาศัย ทรงวาดได้ชื่อว่าเป็นจุดกำเนิดธุรกิจค้าข้าวของไทย ปัจจุบันก็ยังคงมีกิจการค้าส่งพืชผลการเกษตรต่างๆ เปิดทำการอยู่

อาคารบ้านเรือน อาคารพาณิชย์ ที่เรียงตัวบนถนนทรงวาดเรียกว่าสภาพสวยสมบูรณ์คงรูปทรงเดิมกว่าตึกแถบสำเพ็งเยาวราช ตึกกลิ่นอายยุโรป ประดับตกแต่งด้วยปูนปั้นแบบอิตาเลียนสวยงาม

หากเริ่มต้นที่ท่าน้ำราชวงศ์หันหน้าสู่ถนนทรงวาด ด้านขวาคือเจ้าพระยา ด้านซ้ายมีถนนและตรอกเล็กแคบ 3 – 4 สาย ทำหน้าที่เชื่อมต่อทรงวาดสู่เยาวราชสำเพ็ง ได้แก่ ถนนมังกร ตรอกอิสรานุภาพ ตรอกเยาวพานิช และตรอกสะพานญวนซึ่งอยู่ใกล้กับถนนทรงสวัสดิ์และวัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร ซึ่งเดี๋ยวอินจะชวนเราไปรู้จักกับเพื่อนร่วมสมาคมคนรักทรงวาด เจ้าของเลข 3 ใน ‘ทรงวาดสูตรใหม่’ ที่เราจั่วหัวเรื่องไว้

บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ
บ้านทรงวาด Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

เลข 5 มาจาก 50s ช่วงวัยของอินและพี่โอ๊ต ผู้ซึ่งเพิ่งก้าวผ่านช่วงวัย 40 มาได้ไม่กี่ปี เราว่าคนรุ่นห้านี้น่าสนใจในแง่เก็บประสบการณ์ทักษะความชำนาญมาเพียบ (อย่างต่ำๆ 30 ปี) เคยผ่านระบบการทำงานองค์กรใหญ่ ได้ลองเรียนรู้ลงมือทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเองอย่างทะลุ ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานใดๆ มาแล้ว ไม่มีความจำเป็นหรือความพยายามที่จะทำอะไรเพื่อพิสูจน์อะไร แต่เต็มไปด้วยความมั่นคงทางกระบวนการคิด พร้อมลงมือสร้างงานเพื่อผลของงาน มองเห็นคุณค่าสิ่งที่ดีอันเคยเกิดขึ้นในโลกเก่า เข้าใจความเป็นไปในโลกยุคหน้า ขณะเดียวกันก็เข้าใจการใช้เทคโนโลยีช่วยขับเคลื่อนกิจการอย่างลื่นไหล 

บ้านทรงวาดเปิดตัวรับแขกได้ไม่กี่เดือนก็สอยสถานะ Super Host กวาดคะแนนสูงสุดจาก Airbnb มาครองแบบติดลมบน คะแนนสูงลิ่วไม่เคยลด ลูกค้าแทบทุกรายชมเหมือนกันว่า “More than we expected.” ไม่นึกว่าจะดีแบบนี้ ไม่นึกว่าจะพักสบายขนาดนี้ ฟังก์ชันและประโยชน์ใช้สอยที่เสริมการพักผ่อนมีความเป็นสากลสำหรับธุรกิจการพักแรมมากกว่าลุค สไตล์ หรือเปลือกการตกแต่งที่เก๋ไก๋เตะตา

ลูกค้าวัยรุ่นชาวฮ่องกงวัย 20 คร่ำครวญชื่นชมบรรยากาศการใช้ชีวิตในบ้านทรงวาดไว้ในสมุดเยี่ยมด้วยความรู้สึกเดียวกับลูกค้าเกาหลี จีน เนเธอร์แลนด์ อินเดีย มาเลเซีย สวีเดน อเมริกา ออสเตรเลีย ซึ่งประกอบด้วยผู้คนจากทุกช่วงวัย 30 – 60 ชาวแอร์บีเอ็นบีหมุนเวียนกันมาไม่ขาดสาย บ้านทรงวาดแทบไม่เคยว่าง

อิน-อินทุกานต์ คชเสนี สิริสันต์ และ อาทิตย์ สิริสันต์

“ใครมาพักเราก็ดูแลแบบเขาเป็นเพื่อน แนะนำให้รู้จักของอร่อยในชุมชน สถานที่น่าไปเยี่ยมชมต่างๆ” อินตอบคำถามผ่านแอปทางมือถือลูกค้าอย่างไวว่องมาก จุดเด่นของ Airbnb น่าจะอยู่ตรงนี้ที่ผู้เข้าพักแรมอุ่นใจกับการมีเจ้าถิ่นดูแลชิดใกล้

“ลูกค้าเคยลืมไอแพดไว้ในรถแท็กซี่ ก็โทรมาหาเราว่าทำไงดี เขาร้อนใจมาก เราก็ช่วยหากล้องวงจรปิด ดูทะเบียนรถแท็กซี่ บังเอิญตอนกลางคืนมืดมาก แท็กซี่จอดไกลกล้องไปหน่อย แต่ปรากฏว่าแท็กซี่ดีมาก เสิร์ช Google Maps ชื่อบ้านทรงวาด ซึ่งมีเบอร์มือถือเราอยู่ด้วย แล้วโทรติดต่อเรามาเองและนำไอแพดมาส่งคืนลูกค้า” บางทีมีกรณีลูกค้าจะเช็กเอาต์ออกจากบ้าน เกิดปิดแอร์ไม่ได้ จึงส่งข้อความถึง Super Host Martha In ผู้เดินทางอยู่ในญี่ปุ่นกับพี่โอ๊ตตอนนั้นพอดี แต่ทั้งคู่ก็สั่งปิดแอร์ได้จากโตเกียวผ่านแอปในมือถือ 

อินและพี่โอ๊ตยังพบความประหลาดใจที่น่ายินดีมาก เมื่อพบว่าเพื่อนเก่าสมัยเรียนต่างแดนของอินคือ โอภาส จันทร์คำ ใจตรงกัน มาเปิด F.V อยู่บนทรงวาดเช่นกันในเวลาไล่เลี่ยกันโดยไม่ได้นัดหมาย ห่างกันไม่กี่สิบก้าว มีโรงเรียนเผยอิงกั้น เมื่อใดที่มีแขกเข้าพักบ้านทรงวาด ทางร้านเอฟวีจะจัดขนมไทยส่งมาวางให้ในบ้านทรงวาดทุกครั้ง

‘บ้านเพื่อน’ นำเสนอเรื่องราวของเอฟวีไปแล้วในทรงวาดตอนที่ 1 โอภาสเป็นอีกคนในรุ่นต้น 50 ที่เราว่ามีความมั่นคงในกระบวนการคิดไม่ต่างจากอินและพี่โอ๊ต เรายังชอบที่โอภาสพูดถึงเรื่องอนาคตที่ดีและแข็งแรง (Healthy Future) ว่าเกิดจากการหลอมรวมเรื่องราวของวัฒนธรรมในอดีต สิ่งดีมีคุณค่าที่เคยเกิดขึ้นในวันเก่าก่อน ผสมกลมกลืนกับธรรมชาติ พืชพรรณ ของประจำท้องถิ่นไทย และนวัตกรรมของอนาคต แนวคิดหลักที่หลอมรวมการเริ่มต้นสร้างกิจการใหม่ในย่านเก่าของเขา

Holiday Home จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ
จากอาคารเก่าบนถนนทรงวาดโดยฝีมือคู่รักนักท่องตรอกย่านโบราณ

บ้านทรงวาด

835 ถนนทรงวาด

โทร 08 9891 9122

http://abnb.me/18bVyM1PeV

Facebook : Baan Song Wat

Writer

พลอย จริยะเวช

เจ้าแม่ไลฟ์สไตล์และ Concept Designer มากความสามารถชื่อดัง ซึ่งเป็นทั้งนักเขียน Artist Writer นักแปล คอลัมนิสต์ และนักวาดมืออาชีพ ผู้มีผลงานออกแบบวางจำหน่ายในงานแฟร์ของตกแต่งที่ดีที่สุดในโลก

Photographer

ธีรพันธ์ ลีลาวรรณสุข

ช่างภาพ นักออกแบบกราฟิก นัก(หัด)เขียน โปรดิวเซอร์และผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ และอื่นๆอีกมากมายแล้วแต่ว่าไปเจออะไรน่าทำ IG : cteerapan

บ้านเพื่อน

พลอย จริยะเวช พาไปรู้จักคนสร้างผลงานน่าตื่นเต้นแบบเป็นกันเองเหมือนไปเที่ยวบ้านเพื่อน

เชียงใหม่ จันทบุรี สงขลา คือจุดหมายปลายทาง Top 3 ประจำใจเรา หนึ่งในเหตุผลคือมีเพื่อนรักหลายคนเป็นชาว 3 จังหวัด หมู่เมืองอุดมด้วย Vibe ที่ทำให้รู้สึกได้ว่ากระแสบางอย่างในใจที่ลื่นไหลเรียบเย็นลง เฉกเช่นบุคลิกของเพื่อนเจ้าถิ่นที่เราสัมผัสถึงความเรียบง่าย สง่า ทว่าประณีต อย่างสงขลาเที่ยวล่าสุดที่เรากลับไปเป็นครั้งที่ 4

 

อนุรักษ์แบบเฮีย

ปกรณ์ รุจิระวิไล

เพื่อนรุ่นน้องที่เราเรียกเขาว่า เฮียเอ๋ (ปกรณ์ รุจิระวิไล) เป็นพี่คนโตของครอบครัว เกิดและโตในสงขลา เราว่าเฮียติดบ้านมาก ไม่ค่อยยอมจากไปไหน เว้นแต่การมาเรียนหนังสือในกรุงเทพฯ ช่วงมหาวิทยาลัยและไปเรียนต่อที่นิวยอร์ก พอจบการศึกษา เฮียก็พุ่งตรงกลับถิ่นและเปิดกิจการรับออกแบบกราฟิก/สื่อโฆษณาตามที่เรียนมา ในตัวอำเภอเมืองเก่าสงขลา

พลอย จริยะเวช

เราว่าที่นี่แปลกกว่าจังหวัดอื่นตรงที่มีอำเภอหาดใหญ่ที่ใหญ่สมชื่อเป็นศูนย์กลางการค้าขายที่บีซี่วุ่นวาย ดูเป็นอำเภอเมืองมากกว่าตัวอำเภอเมืองเสียอีก สนามบินก็อยู่ในอำเภอหาดใหญ่ ลงเครื่องบินแล้วต้องนั่งรถยนต์อีกกว่า 40 นาทีจึงจะถึงตัวอำเภอเมืองที่แท้ทรู ซึ่งมีลักษณะแนว Old Town เงียบสงบ แวดล้อมด้วยสองเล คือทะเลน้ำเค็มและทะเลสาบน้ำจืด พร้อมหมู่เกาะน้อยใหญ่เป็นฉากหลัง และเป็นเมืองท่าสำคัญยุคต้นรัตนโกสินทร์ที่ผู้คนหลากเชื้อชาติทั้งจีนและมลายูเข้ามาตั้งรกราก

เมืองเก่าสงขลา

ตัวเมืองเก่าสงขลาจึงอุดมไปด้วยอาคารโบราณ สะท้อนความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่ยังชัดเจนสืบทอดมาจนปัจจุบัน กาลเวลาผ่านไปใกล้ร้อยปี หลายตึกทรุดโทรม ถูกทุบทำลายสร้างใหม่ไปก็แยะ ที่ถูกบูรณะปรับเปลี่ยนฟื้นคืนชีวิตเป็นร้านกาแฟบ้าง ร้านค้าบ้าง ที่พักบ้าง ก็เพียบ เฮียเอ๋ก็เป็นหนึ่งในคนรักอาคารเก่า เขาจึงนำรายได้จากอาชีพหลักมาลงทุนทั้งซื้อและเช่าอาคารโบราณระยะยาวหลายหลัง เฮียอนุรักษ์อย่างประณีตคิด บูรณะซ่อมแซมแบบค้นคว้าศึกษาสภาพดั้งเดิม

อย่าง A.E.Y. Space ตึกแถวแบบจีนผสมยุโรป ก่อสร้างขึ้นช่วง พ.ศ. 2463 – 2467 ในยุคที่ถนนสายการค้าสำคัญของเมืองคือถนนนครในอู้ฟู่สุด คหบดียุคนั้นนิยมสร้างตึกแถวชุด ชุดละ 3 และ 5 หลัง อาคารมีลักษณะเป็นตึกปูนด้านบนเป็นไม้ อิทธิพลรูปแบบสถาปัตยกรรมยุโรป ตกแต่งด้วยคิ้วปูนบริเวณช่องหน้าต่างปูน ช่องลมลายฉลุขนมปังขิง ด้านหน้าอาคารมีหง่อคากี่ (ช่องทางเดิน 5 ฟุต) ชุดเดียวของสงขลา อดีตเคยเป็นร้านหน่ำเด่า กุ๊กช็อป-ภัตตาคารอาหารฝรั่งโดยกุ๊กชาวจีน พร้อมพื้นที่จัดงานเต้นรำและเลี้ยงสังสรรค์

ครั้งหนึ่งที่มาสงขลา เราเคยเห็นเรือนประวัติโชกโชนนี้ก่อนเฮียนำมาบูรณะ ขอบอกว่าสภาพค่อนข้างเขรอะเยินและมืดทึมทีเดียว พอได้มาเห็นการปรับโฉมใหม่จึงทำให้ทึ่งมาก

A.E.Y. Space

ชั้นล่างเฮียตั้งใจใช้เป็นพื้นที่จัดกิจกรรมให้ผู้คนในชุมชนได้มามีส่วนร่วม เฮียบอกว่าผมไม่คิดจะทำแกลเลอรี่ เพราะคิดว่าต้องมีความรู้เฉพาะทางและรายละเอียดหลายอย่างที่มากกว่าการนำภาพวาดมาตั้งๆ วางๆ จัดแสดง เฮียเข้าใจความสำคัญของภัณฑารักษ์ ทิศทางการคัดเลือกชิ้นงาน ศิลปิน อาจเพราะเขาเป็นนักเดินทางตัวยงที่กลับไปนิวยอร์กถิ่นเก่าแทบทุกปี ด้วยมีภารกิจแวะเยี่ยมน้องสาวแท้ๆ ที่ย้ายไปตั้งรกรากอยู่อเมริกา เฮียอัพเดตด้วยการเข้าแกลเลอรี่และพิพิธภัณฑ์ศิลปะอยู่เนืองๆ จนเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร และอยากปรับอาคารเก่าเพื่อใช้ประโยชน์พิพิธภัณฑ์ที่เป็นแรงบันดาลใจของเฮียคือ Tenement Museum ในตึกย่าน Lower East Side ของแมนฮัตตัน

เป็นอพาร์ตเมนต์ที่ถูกค้นพบในปี 1988 หลังจากปิดตายมาตั้งปี 1935 ปัจจุบันเปิดให้เข้าชมเป็นรอบ โดยมีไกด์ของพิพิธภัณฑ์พาเยี่ยมชมพร้อมอธิบายและชี้ให้เห็นรายละเอียดต่างๆ อย่างสีและวอลเปเปอร์บนผนังที่ทับซ้อนกันหลายสิบชั้น บอกเรื่องราวครอบครัวผู้อพยพหลากหลายเชื้อชาติที่เข้า-ออก อยู่อาศัยในอพาร์ตเมนต์ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ร่องรอยเหล่านี้สะท้อนยุคสมัย สไตล์ต่างๆ ได้อย่างชัดเจน

แรงบันดาลใจตรงนี้ทำให้ผมเก็บผนังบางส่วนของเออีวายสเปซไว้ ให้เห็นร่องรอยของกระเบื้องกรุผนังครัว สีที่ทาทับลอกเป็นชั้นสีหลายชั้นของร้านอาหารฝรั่งโดยกุ๊กชาวจีนในยุคปี 1920 – 1930 เรื่อยมาจนมีการดัดแปลงปรับปรุงในยุค 1950 คงไว้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ซึ่งทั้งบอกเล่าเรื่องราว สร้างคำถามและบทสนทนา”

 

พื้นที่ชั้นล่าง : Art Space เพื่อชุมชน

เฮียเล่าถึงแนวความคิดหลักของเออีวายสเปซว่าต้องการให้เป็น ‘พื้นที่กลางเพื่อส่งเสริมงานศิลปะ (Art Space) ให้เข้าสู่ชุมชน และชุมชนได้เข้ามามีส่วนร่วม’ ดังนั้น กิจกรรมงานศิลปะต่างๆ ที่เฮียเคยชักชวนศิลปินนอกพื้นที่มาแสดง ล้วนแต่มีเนื้อหาเกี่ยวพันกับเจ้าถิ่น โดยชุมชนคือ Content หลัก

เฮียยังให้ความร่วมมือกับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญต่างๆ ที่มีกิจกรรมน่าสนใจและมีเป้าหมายเพื่อชุมชนให้ตรงกันเข้ามาใช้พื้นที่ด้วย ล่าสุดคือกิจกรรมคุยเฟื่องเรื่อง Sketch โดยกลุ่ม Bangkok Sketcher และ Urban Sketching

A.E.Y. Space A.E.Y. Space

ผมเห็นเด็กๆ แฮปปี้สุดๆ เลย นานๆ จะมีท่านอาจารย์มากฝีมือจากกรุงเทพฯ มาแนะนำ น้องๆ มัธยมต้น มัธยมปลาย จากโรงเรียนต่างๆ ในสงขลาที่สนใจการสเกตช์และศิลปะเข้าร่วมเวิร์กช็อปแยะเลยครับ ผมว่าเป็นแนวทางที่นำไปปรับใช้ได้ดีในอนาคตเลย เพราะสเกตช์ช่วยเรื่องการบันทึก การจดจำที่ดี” กลุ่มนักสเกตช์มืออาชีพได้มาเปิดเวิร์กช็อปสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับการวาด แนะนำให้ผู้สนใจเข้าใจเรื่องราวเกี่ยวกับการสเกตช์ เช่น การลากเส้น การระบายสี และลงมือลองสเกตช์”

A.E.Y. Space

 

มีการนำอาหารขนมจานเด็ดของสงขลามาแบ่งปันลองวาด และบอกเล่าประวัติขนมที่แต่ละคนนำมา เฮียให้เราชมภาพกิจกรรมที่เกิดขึ้นบนพื้นที่ของเขาอย่างอิ่มอกอิ่มใจ และดูจะปลื้มมากเมื่อเห็นพื้นที่ของตนเหมาะเจาะต่อกิจกรรมศิลปะนี้

ผมว่าในนี้แสงดีมากครับ ทำงานกันสบายตาเลย กำแพงเราก็ใช้เป็นจอฉายสไลด์ ใช้โปรเจกเตอร์อธิบายข้อมูลต่างๆ ได้ดีด้วย ผมดีใจได้ทำประโยชน์ให้กับชุมชนและเด็กๆ”

 

พื้นที่ชั้นบน : ที่พำนัก พัก คิด

สเปซชั้นบนเฮียไม่ทำโรงแรม เกสต์เฮาส์ ตามสมัยนิยมในสงขลาขณะนี้ แต่ขอสร้างพื้นที่ให้ศิลปินและผู้คนที่ทำงานด้านความคิดสร้างสรรค์มาพำนัก พัก และคิดงาน

“ด้านบนของเออีวายสเปซมีห้องพัก 2 ห้องสำหรับศิลปิน (Artist in Residence) ผมตั้งใจทำให้โปร่งโล่งสบาย สามารถเปลี่ยนแปลงเป็นสตูดิโอขนาดย่อม เพื่อเปิดโอกาสให้ศิลปินต่างถิ่นมาทำงานศิลปะจากการมาใช้ชีวิตในเมืองเก่าสงขลา และสามารถแสดงงานในอาร์ตสเปซชั้นล่างได้ แรงบันดาลใจในการตกแต่งหลากหลาย ทั้งจากการไปใช้ชีวิตในนิวยอร์กในช่วงศึกษาปริญญาโท (เฮียเขาจบ Pratt Institute) การได้เข้าชม Tenement Museum ที่เล่าไป รวมถึงจากละครเวทีที่ผมชอบเรื่อง Sleep No More

A.E.Y. Space

เฮียวางแผนแบ่งสัดส่วนโซนกิจกรรมกับโซนพำนักไว้เป็นอย่างดี เพื่อสร้างความเป็นส่วนตัวตั้งแต่พื้นที่ชั้นล่าง บริเวณบันไดขึ้นชั้นสอง นอกจากศิลปินพำนัก (Artist in Residence) บุคคลทั่วไปเข้ามาจะขึ้นชั้นบนไม่ได้ ซึ่งใช้หลักการสากลเดียวกันกับทั่วโลก คือใครอยากมาพักก็เขียนจดหมายแจ้งความจำนงให้เจ้าของสถานที่พิจารณาตามความเหมาะสม และจัดตารางเวลาไปมาของศิลปิน เพราะที่พักมีเพียง 2 ห้อง ต่างจากองค์กรใหญ่ๆ อาคารอลังสเปซกว้างที่รับได้ครั้งละหลายๆ คน

A.E.Y. Space

พ่อเราเป็นอาจารย์นักวิชาการ สมัยหนุ่มๆ พ่อส่งจดหมายแจ้งความจำนงไปพำนัก พัก คิด แบบนี้มาแล้วทั่วโลก ที่เราประทับใจสุดคือตอนพ่อไป In Residence พำนักอยู่ในอาคารโบราณของมูลนิธิ Pratt Institute) การได้เข้าชม Tenement Museum ที่เล่าไป รวมถึงจากละครเวทีที่ผมชอบเรื่อง Sleep No More

หลายสิบปีต่อมา Textile Artist ชาวไทยที่มีชื่อเสียงระดับสากล จักกาย ศิริบุตร ก็ได้เป็น Artist in Residence ของมูลนิธิ Rockefeller ริมทะเลสาบโคโม่ ที่เดียวกับพ่อเรา จักกายยังมาพำนัก พัก คิด พร้อมเราที่ A.E.Y. Space ด้วยเมื่อปีที่แล้ว นริศรา เพียรวิมังสา ศิลปิน / นักเขียนสาวชื่อดัง ก็เพิ่งมาเป็นแขกนางงามพำนักบนชั้นสองของเออีวายสเปซที่เราอยากพาไปชม

เฮียจัดสเปซน่าพำนักตั้งแต่โซนชั้นล่างที่ต่อเนื่องเชื่อมโยงกับโซนกิจกรรม เปิดประตูเข้ามาเจอมุมโต๊ะอาหารอยู่เชิงบันไดทางขึ้น บันไดนี้เฮียได้คำแนะนำจากอาจารย์ฮวงจุ้ยผู้เน้นหลักการธรรมชาติเพื่อสร้างพลังงานที่ดีให้หมุนเวียนในพื้นที่

เราว่าน่าสนใจทีเดียว เพราะตรงกับที่เพื่อนมัณฑนากรสอนไว้ คือให้เกลี่ยทุกอย่างไว้ด้านข้างรอบๆ กรอบห้อง เพื่อเปิดช่องตรงกลางให้โปร่งตา ทีแรกบันไดอยู่กลางบ้าน เฮียบอกว่าย้ายตามซินแสแนะแล้วพื้นที่ดูสดชื่นพลังดีมาเต็ม มีแสงลงจากช่องที่เปิดจากด้านบนช่วยด้วย ทำให้ทุกคนชอบมานั่งสนทนา นั่งทำงานเพลินๆ บรรยากาศต่างไปจากของเดิมอย่างสิ้นเชิง

A.E.Y. Space A.E.Y. Space

เครื่องเรือนที่เฮียหามาใช้ส่วนใหญ่เป็นของเก่าจากหลากหลายที่มา บ้างก็จากอาคารหลังอื่นๆ ที่ถูกรื้อในสงขลาและผู้ครอบครองใหม่ไม่ต้องการก็มี เรานั่งหย่อนใจมุมนี้บ่อยมาก ชอบมองผนังกระเบื้องร้านกุ๊กช็อปแบบดั้งเดิม เป็นเสน่ห์เฉพาะตัวของอาคารที่ดูดตาให้พิศได้ไม่รู้เบื่อ เสียงจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงบนชั้นสองลอยมาถึงบริเวณนี้ดีงามทีเดียว

A.E.Y. Space

ขึ้นบันไดไปถึงโซนพำนักพักคิดชั้นสองก็สะดุดตาทันทีกับผนังด้านข้างกรุด้วยแผ่นเหล็กปั๊มนูนลาย เฮียได้มาจาก Flea Market ในนิวยอร์ก

เดิมทีแผ่นพวกนี้เป็นฝ้าเพดาน (Tin Ceiling) ของอพาร์ตเมนต์เก่ายุควิกตอเรียนที่เลิกใช้ไปแล้วครับ จะเอามากรุเป็นฝ้าคงไม่ไหว เพราะสนิมและสีหลุดร่วงง่ายมาก ผมเลยนำมาตกแต่งเป็นผนังชิ้นใหญ่ทั้งแผงแทน มุมนี้มีเครื่องเล่นแผ่นเสียงไว้เปิดแผ่นสร้างบรรยากาศการทำงานและพักผ่อน” แผ่นเสียงส่วนใหญ่เฮียได้มาจาก Flea Market ตลาดเช้าในสงขลา

A.E.Y. Space

ชั้นสองของเอวีวายสเปซโปร่งโล่ง เรียบง่าย อยู่สบาย เฮียเน้นโชว์ความเกลี้ยงเกลาของเนื้อวัสดุเก่ากรำผ่านกาลเวลา โดยไม่ทิ้งลายนักออกแบบกราฟิก เราเรียกว่าสไตล์การตกแต่งนี้ว่าหล่อ เรียบ แต่มีลูกเล่น

A.E.Y. Space

ตามประสานักออกแบบกราฟิก เฮียหลงใหลทั้งโปสเตอร์กระดาษ แผ่นป้ายวินเทจที่แสดงให้เห็นแบบอักษรยุคสมัยต่างๆ เขายังออกแบบอักษรไฟนีออนติดไว้เหนือห้อง Spring Street ด้วย เฮียอมยิ้มบอกว่า “You Are Here เนี่ยผมว่า Here มันพ้องเสียงกับเฮียด้วยไงคับ” เท่เลยนะมุมนี้ของเฮียเขา

A.E.Y. Space A.E.Y. Space

เปิดประตูเข้าไปชมห้องพำนัก พัก คิด ของเรากันดีกว่า ห้อง Spring Street ตามชื่อถนนในนิวยอร์ก ถิ่นเก่าเฮีย ในห้องมีเครื่องเรือนรูปทรงเรียบสะอ้านสบายสไตล์กราฟิกและรัสติก จากห้องนอนเราจะสามารถมองไปเห็นด้านหน้าอาคารติดถนนนางงาม

ภัตตาคารหน่ำเด่ามีการตกแต่งใหม่ในยุค 1950 กรอบหน้าต่างบานใหญ่กระจกนูนสี่เหลี่ยมได้รับการเปลี่ยนทดแทนหน้าต่างบานสูง พร้อมราวระเบียงกันตกซึ่งยังปรากฎอยู่ในอาคาร สามารถบ่งบอกการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยได้อย่างเห็นได้ชัดเจน”

A.E.Y. Space

ยามดึกถ้าเราออกไปเปิดหน้าต่างจะเห็นแสงไฟจากโคมประดับบนถนนนางงาม งามเหมือนฉากในหนัง ช่วงที่ไปโชคดีมากมีงิ้วมาเล่นถวายเจ้าที่ศาลหลักเมืองเก่าแก่บนถนนนางงาม งิ้วจะเล่นเฉพาะช่วงวาระพิเศษเทศกาลสำคัญ

คืนนั้นผู้คนในเมืองทยอยเดินมานั่งเก้าอี้ชมงิ้วรับลมกันเรื่อยๆไม่ขาดสาย บรรยากาศรื่นเริงอบอุ่นเรียบง่าย ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเป็นโบราณสถานสำคัญตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ผู้สำเร็จราชการเมืองสงขลาจัดการฝังหลักชัยเมืองให้เป็นที่เคารพสักการะของชาวสงขลาจวบจนปัจจุบัน

ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง งิ้ว

 

เสน่ห์นางงาม

เราว่าถนนนางงามเสน่ห์จัดดังสุดด้านรสชาติคาวหวานของอาหารสารพัน ร้านของอร่อยเรียงแน่นทั้งถนน สืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น ถนนสายนี้จึงคึกคักแต่เช้าตรู่ ที่เมื่อเราเปิดประตูบานเฟี้ยมขาวออกมาก็เห็นผู้คนในชุมชนมารับอาหารเช้าที่ 2 ร้านฮอตซึ่งอยู่ใกล้ชิดติดกับเออีวายสเปซ คือร้านฮับเซ่งและร้านเกาะไทย

เฮียเอ๋ปักหลักที่ฮับเซ่งแทบทุกเช้าเพราะผูกสมัครรักใคร่กับป้าบ่วย เจ้าของร้านผู้งามละไมมุ่นมวยสวยอยู่ในชุดพื้นเมือง

ฮับเซ่ง

ฮับเซ่งมีความผูกพันกับภัตตาคารหน่ำเด่ามาเนิ่นนาน แม้ภัตตาคารปิดไปและกลายเป็นสเปซเฮียเอ๋แล้ว แต่ป้าบ่วยยังสืบทอดกิจการครอบครัวอยู่ เมนูเด็ดที่ฮับเซ่งคือสังขยาแบบทางใต้สีน้ำตาล Kaya Jam ไข่ขยี้ ไข่ลวก ก็ล้ำ เครื่องดื่มที่เราติดใจคือลาเต้ฮับเซ่งสไตล์ เสิร์ฟพร้อมนมตราหมีอุ่นร้อนทั้งกระป๋อง

ฮับเซ่ง

เฮียเอ๋ยังชวนเราข้ามถนนไปซื้อขนมลูกโดนฝีมือพี่หญิงมากินกับกาแฟ พี่หญิงเข็นรถมาตั้งเตาแต่เช้า ขนมพี่เขาอร่อยมาก มีแบบนุ่มเป็นลูกกลมๆ และแบบกรอบม้วนใส่ไส้มะพร้าว พี่หญิงเล่าว่าใช้แป้งข้าวเจ้าบดกับน้ำตาลโตนด และตีฟูด้วยแรงมือไม่มีการใส่ผงฟู เนื้อขนมจึงนุ่มเบาอร่อยมากๆ มะพร้าวก็ขูดใหม่วันต่อวัน

ขนมลูกโดน ขนมลูกโดน ขนมดอกโดน

ขณะรอขนมสุก เราฟังเฮียเอ๋ชวนพี่หญิงคุยเรื่องการเมืองท้องถิ่นอย่างออกรส มีการกระซิบกระซาบกันนิดหน่อยด้วยว่าเลือกตั้งคราวหน้าเลือกเบอร์ไหน ดูแล้วเป็นสังคมอบอุ่นชวนอมยิ้ม ผู้คนรู้จักกันหมด เดินขวักไขว่เข้าฮับเซ่งและเกาะไทย (ร้านนี้โจ๊กดัง) มีแต่เสียงทักทายไหว้สวัสดีและส่งภาษาใต้ให้ได้ยินตลอด เช่นเดียวกับเวลาที่เราไปกินมื้อเย็นร้านแต้เฮียงอิ้ว ก็พบคุณน้าผู้หญิงโต๊ะใหญ่ที่นัดสังสรรค์กัน แน่นอนว่าเฮียเอ๋ไหว้ทักทายรู้จักคุณน้าทั้งโต๊ะ

แต้เฮียงอิ้ว

ร้านแต้สำหรับเราคือนางงามจักรวาล ภัตตาคารอาหารไทยจีนอายุราวแปดสิบปีบริการอาหารรสชาติอร่อยยูนีก ยำมะม่วงเบาอร่อยสดชื่นทะลุโลก เปรี้ยวหวานกลมกล่อมลงตัว รับประทานเพลินไปได้เรื่อยๆ อย่างน่าประหลาด แป๊บเดียวหมดจาน รสชาติเนียนมาก ไม่มีเผ็ดเปรี้ยวหวานเค็มแหลมออกมา ทุกรสเสมอกันเทพมาก ต้นกระเทียมผัดน้ำมันก็เลิศ กุ้งกระเทียมที่เชฟมือเก๋า-ซึ่งเฮียเอ๋กระซิบว่าจานนี้ต้องคุณลุงท่านนี้ลงมือเท่านั้น ผลคือเราเติมข้าว 3 รอบเพื่อคลุกกุ้งกระเทียมเด็ดนี้

แต้เฮียงอิ้ว กุ้งกระเทียม

ร้านแต้เป็นหนึ่งใน A Must ของถนนนางงาม เช่นเดียวกับข้าวสตูหมูร้านเกียดฟั่ง ไอติมไข่แข็ง ไอติมถั่วเขียว สัมปันนีร้านจงดีอยู่ในซอยที่มีร้านเย็นตาโฟคุณป้าน้ำใสดี๊ดี

ขนม ขนม

ทุกร้านรวงบนถนนนางงามและถนนสายเก๋าที่เชื่อมต่อกันเต็มไปด้วยร้านที่เป็นตำนาน จำหน่ายผลิตภัณฑ์ปรุงกันแบบประณีตทั้งกระบวนการ และวัตถุดิบท้องถิ่นอย่างร้านสินอดุลยพันธุ์ที่โทนสีร้านหวานจนนึกถึงฉากหนังของ Wes Anderson มีซีอิ๊วหวาน ข้าวเกรียบปลา น้ำพริกเผา อร่อยเลื่องลือ

ร้านสินอดุลยพันธุ์ สินอดุลยพันธุ์

สำหรับใครที่ชอบใจของเก่าของวินเทจ เครื่องใช้จากยุคอดีต ถนนนางงามมีร้านตั้งฮั่วกิมโดยโกพ้องผู้ใจดี อุดมด้วยของเด็ดราคาดีคุ้ยสนุก หน้าร้านมีซาลาเปาแป้งนุ่มไส้อร่อยมากกับขนมจีบขายด้วย

ซาลาเปา

สุดถนนยังมีร้านขายเครื่องหมาย / ชุดฝึกข้าราชการทหารตำรวจ ป้ายปักลวดลายต่างๆ ที่เราเคยตามจักกาย ศิริบุตร เข้าไปซื้ออุปกรณ์มาปักประดับ เที่ยวล่าสุดนี้พบว่าร้านนี้มีหมวกแก๊ปขาย ซึ่งเราสามารถ DIY สร้างลวดลายบนหมวกเองได้ โดยเลือกตัวปักที่ชอบมาลองวางๆ ดู พี่สาวที่ร้านจะเอาเข็มหมุดกลัดตามตำแหน่งที่เราต้องการ และเย็บตัวปักนี้ติดที่หมวกให้อย่างเนี้ยบ วันรุ่งขึ้นค่อยมารับ เวลาว่างจากการนั่งคิดเขียนงานเราก็ออกมาเดินเล่นหลงเสน่ห์นางงามไปเรื่อย ร้านรับถ่ายภาพแบบโบราณก็มีนะ อยู่ทางไปศาลเจ้าพ่อหลักเมือง

เครื่องหมาย หมวก

ยามเย็นก็มีกิจกรรมเดินเล่นไปชมพระอาทิตย์ตกดินริมทะเลสาบ ซึ่งสวยจับตาเหลือใจ และเดินไปร้านหนังสือเล็กๆ ของพี่เอ๋-อริยา ไพฑูรย์ ที่ถนนยะหริ่งได้

ไปนั่งกินขนมอบโฮมเมดแกล้มกาแฟที่ Blue Smile Café (ที่มี Roof Top เห็นวิวสงขลา เลิศมาก) แต่กาแฟเด็ดชนะเลิศในสงขลาสำหรับเราคือ Bergamot Ice Espresso กาแฟมะกรูดสูตรคาเฟ่เล็กๆ ชื่อสมัตตา (Sammatta) อยู่หน้าโรงสีแดงหับโห้หิ้น มะกรูดคั้นสดหอมอวลกับคาเฟอีนได้อย่างน่าแปลกใจ แก้วนี้ลองแล้วสยบ ต้องกลับมาซ้ำในวันรุ่งขึ้น และเฮียรักร้านกาแฟนี้มาก

Blue Smile Café

“คาเฟ่นี้จ้างงานน้องๆ ที่ด้อยโอกาสจากโรงเรียนวัดมาเป็นพนักงานขายของ เด็กๆ จะได้มีรายได้เล็กๆ น้อยๆ ในวันหยุด เป็นการแบ่งรายได้กลับสู่ชุมชน เป็นร้านต้นแบบที่อาจารย์จากทีมสถาบันอาศรมศิลป์มาวางโครงสร้างแนวทางไว้”

 

เราถือเอสเพรสโซ่มะกรูดเย็นแสนอร่อยจากคาเฟ่แนวคิดดีไปจิบพลางชมพระอาทิตย์ตกดินที่มีเรือเดินทะเลขนาดใหญ่จอดเรียงรายกัน เป็นทิวทัศน์และรสชาติที่ยูนีกตรึงใจ ไม่แพ้ความอร่อยอันเป็นตำนานอื่นๆ ในตัวเมืองเก่าสงขลาที่นอกเหนือจากถนนนางงามที่พำนักของเราแล้ว สงขลายังมีเรื่องราวสนุกซอกแซกแอบซ่อนอยู่อีกมากมาย ที่ขอเก็บไว้เล่าในตอนต่อไป…

สงขลา

A.E.Y. Space

140-142 ถนนนางงาม

โทร 0956499656

FB Page : Aeyspace 

Writer & Photographer

พลอย จริยะเวช

เจ้าแม่ไลฟ์สไตล์และ Concept Designer มากความสามารถชื่อดัง ซึ่งเป็นทั้งนักเขียน Artist Writer นักแปล คอลัมนิสต์ และนักวาดมืออาชีพ ผู้มีผลงานออกแบบวางจำหน่ายในงานแฟร์ของตกแต่งที่ดีที่สุดในโลก

อ่านต่อ

Loading...

End of content

No more pages to load